Από την αρχαιότητα, η ρίγανη χρησιμοποιείται παραδοσιακά για τις θεραπευτικές της ιδιότητες.

Οι Έλληνες τη χρησιμοποιούσαν εκτεταμένα σαν φάρμακο και υπήρξε η προσφιλέστερη συνταγή εκατοντάδων αρχαίων Ελλήνων θεραπευτών. Ο Ιπποκράτης τη χρησιμοποιούσε για τη θεραπεία της γαστραλγίας και διαφόρων παθήσεων του αναπνευστικού.

Ο Διοσκουρίδης συνιστούσε την Ρίγανη σε εκείνους που παρουσίαζαν απώλεια της όρεξής τους, ενώ το αφέψημα ρίγανης πίστευαν ότι γιατρεύει τους σπασμούς της κοιλιάς και αντιμετωπίζει τις δηλητηριάσεις.

Σύμφωνα με την Αγιουρβέδα, η θερμαντική ρίγανη και το αιθέριο έλαιό της έχουν χρησιμοποιηθεί για πεπτικά προβλήματα, πονόδοντο, δερματικά προβλήματα, πόνους και φλεγμονές καθώς και για την ενίσχυση του ανοσοποιητικού συστήματος.

Στην αρωματοθεραπεία το αιθέριο έλαιο της ρίγανης χρησιμοποιείται κυρίως για μασάζ σε επώδυνες αρθρώσεις.

Προσοχή: Εξαιρετικά καυστικό και διεγερτικό. ΝΑ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΕΙΤΑΙ ΜΟΝΟ ΔΙΑΛΥΜΕΝΟ ΜΕΣΑ ΣΕ ΦΥΤΙΚΟ ΛΑΔΙ. Να μην χρησιμοποιείται κατά την εγκυμοσύνη. Να μην χρησιμοποιείται από υπερτασικούς.
Αν και έχει άπειρες πολύτιμες θεραπευτικές εφαρμογές, πρέπει να χρησιμοποιείται ΠΑΝΤΟΤΕ ΜΟΝΟ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΕΜΠΕΙΡΗ «ΙΑΤΡΙΚΗ» ΚΑΘΟΔΗΓΗΣΗ.