Οι θεραπευτικές ιδιότητες της μυρτιάς ήταν γνωστές από την αρχαιότητα.

Ο Διοσκουρίδης τη συνιστούσε σαν αντίδοτο σε τσιμπήματα σκορπιών και αραχνών, για ασθένειες της κύστης και διάρροια. Στην Κρήτη οι τριμμένοι καρποί μυρτιάς χρησιμοποιούνταν σε σκευάσματα για την επούλωση πληγών από κατάκλιση και συγκάματα βρεφών, ενώ το λάδι το χρησιμοποιούσαν για ρευματοπάθεια.

Το αιθέριο έλαιο παράγεται με απόσταξη των φύλλων, και χρησιμοποιείται κυρίως για λιπαρό δέρμα, ακμή, στοματικά έλκη, αιμορροϊδες, άσθμα, βήχα, βρογχίτιδα.

Πανάρχαιο σύμβολο αγάπης και αθανασίας, το άρωμά του είναι αναζωογονητικό και παρηγορητικό, ενθαρρύνει τη συγχώρεση, την αποδοχή, την ενδυνάμωση και την αρμονία.