Επίσης γνωστό σαν «βάλσαμο» ή «λεμονοβάλσαμο» (balm /lemon balm), το μελισσόχορτο έχει εκτιμηθεί ιδιαίτερα από την αρχαιότητα για τις φαρμακευτικές του ιδιότητες.

Ο Διοσκουρίδης και ο Ρωμαίος Πλίνιος κατέγραψαν τις ιδιότητες του μελισσόχορτου, συστήνοντάς το για πονόδοντο, άσθμα, και πληγές. Ο Αβικέννας, στην materia medica του 11ου αιώνα (Οι Γενικές Αρχές της Ιατρικής) «διδάσκει ότι το βάλσαμο κάνει τη καρδιά κεφάτη και χαρούμενη, και δυναμώνει τη ζωτικότητα». Αυτό αντανακλά την αρχαία φήμη είχε σαν ανακουφιστικό καρδιακών και νευρικών διαταραχών, και, πάνω απ’ όλα, για την εξουδετέρωση της μελαγχολίας.

Επειδή θεωρούνταν ότι υποβοηθά τη μακροζωία, ο Ελβετός ιατρός και αλχημιστής Παράκελσος (1493 – 1541) το ονόμαζε « Το Ελιξήριο της Ζωής».Σύμφωνα με την Αγιουρβέδα, το μελισσόχορτο βελτιώνει τις νοητικές επιδόσεις και χρησιμοποιείται για έρπητα.

Είναι ιδιαίτερα αποτελεσματικό σε προσωπικότητες που έχουν αυξημένη νευρική ένταση (αϋπνία, πονοκέφαλοι).

Επίσης το αιθέριο έλαιο του μελισσόχορτου έχει ευφορικές ιδιότητες. Στην αρωματοθεραπεία χρησιμοποιείται κυρίως για καταστάσεις που οφείλονται σε καταπόνηση του νευρικού συστήματος – νευρική δυσπεψία, νευρικό άσθμα, βήχα, βρογχίτιδα, επιχείλιο έρπητα, έρπητα ζωστήρα, νευρικούς πονοκεφάλους, νευρική κατάθλιψη, νευρικό άσθμα, αϋπνία, υστερία, νευρική κρίση, ευερεθιστότητα. Ενεργειακά ισορροπεί το τσάκρα της καρδιάς, βοηθώντας μας να απαλλαγούμε από τη νοητική αγωνία, από συναισθήματα μοναξιάς, φόβου, συναισθηματικό σοκ, αγωνία και θυμό.