Η μαντζουράνα χρησιμοποιήθηκε ευρέως από τους αρχαίους χρόνους, τόσο σαν καρύκευμα όσο και για φαρμακευτικούς σκοπούς.

Xρησιμοποιήθηκε από τους Αιγύπτιους για την παρασκευή αρωμάτων, αλοιφών και φαρμάκων.

Τον 1ο αιώνα ο Διοσκουρίδης παρασκεύασε μια αλοιφή από μαντζουράνα που ονομάστηκε amaricimum, για να θερμαίνει και να δυναμώνει τα νεύρα.

Το αιθέριο έλαιο παράγεται με απόσταξη του ανθισμένου φυτού, και κατέχει την απαράμιλλη ικανότητα να δυναμώνει, αλλά και να χαλαρώνει.

Σύμφωνα με την Αγιουρβέδα η μαντζουράνα και το αιθέριο έλαιό της, ενδείκνυνται για μυϊκή ένταση, καρδιοαγγειακά προβλήματα, προεμμηνορροϊκό σύνδρομο, πολυκυστικές ωοθήκες, ιγμορίτιδα, αϋπνία, άσθμα, πόνους αρθρώσεων, τυμπανισμό, ρευματισμούς, πονόδοντο και χαμηλή λίμπιντο.

Ενεργειακά ενισχύει τη λειτουργία των τσάκρα της καρδιάς και του ηλιακού πλέγματος, βοηθώντας μας να αγαπήσουμε τον εαυτό μας και τους άλλους μέσω της ενίσχυσης της αυτοεκτίμησης και του αυτοσεβασμού μας.