Η Λεβάντα εκτιμήθηκε ιδιαίτερα για το φρέσκο, ήπιο άρωμά της από την αρχαιότητα.

Ο Διοσκουρίδης τη συνιστούσε για πόνους του θώρακα, και αργότερα έτυχε σημαντικής προσοχής από την Αγία Hildegarde von Bingen, που τη συνιστούσε για «διατήρηση αγνού χαρακτήρα».

Το 1660, ο Richard Surflet έγραψε ότι το «αποσταγμένο νερό των λουλουδιών αποκαθιστά το χαμένο λόγο, και θεραπεύει τις λιποθυμίες και τις ασθένειες της καρδιάς».

Το αιθέριο έλαιο προέρχεται από απόσταξη των ανθών της λεβάντας, και οι θεραπευτικές του ιδιότητες είναι πολυάριθμες. Σύμφωνα με την Αγιουρβέδα, το αιθέριο έλαιο της λεβάντας είναι εξαιρετικά πολύτιμο για την αναζωογόνηση των αισθήσεων και την εξισορρόπηση του νου.

Δρα ευεργετικά στη θεραπεία πολυάριθμων καταστάσεων, που κυμαίνονται από εγκαύματα σε δοθιήνες, μολυσμένες πληγές, πονοκεφάλους, ημικρανίες, υπέρταση, λουμπάγκο, διαστρέμματα, μυϊκούς πόνους, δυσμηνόρροια, μειωμένη διάθεση, σοκ, αϋπνία, ευερεθιστότητα, αρρυθμία, στρες, δερματικά προβλήματα, εγκαύματα, και για την εξισορρόπηση του ανθρώπινου οργανισμού γενικά.

Ισορροπώντας τη λειτουργία των τσάκρα της κορυφής, της καρδιάς και του ηλιακού πλέγματος, το έλαιο μπορεί να ελαττώσει τη νευρική υπερένταση και να κατευνάσει αισθήματα πανικού και υστερίας. Όπως έγραφε ο John Gerard το 1597, η λεβάντα «βοηθά το πάθος και το λαχάνιασμα της καρδιάς».

Σαν αρωματικό «Rescue Remedy», συντελεί στο να ηρεμήσει όλα τα ισχυρά συναισθήματα που απειλούν να κυριεύσουν το νου.