Είναι πιθανό ότι το κάρο χρησιμοποιείται από το ανθρώπινο είδος εδώ και περίπου 8.000 χρόνια.

Στην Αρχαία Αίγυπτο χρησιμοποιήθηκε σαν τελετουργικό αρωματικό και διατροφικό συστατικό, και οι Ρωμαίοι το χρησιμοποιούσαν για να βοηθήσουν τη χώνεψη και να ανακουφίσουν τον τυμπανισμό. Ο Γαληνός, στο κείμενό του Περί Απλών Φαρμάκων (165 π.Χ.), κατέταξε τον σπόρο κάρου σαν καυτό και ξηρό «τρίτου βαθμού», αντανακλώντας την πικάντικη, θερμαντική, διεγερτική φύση του ελαίου.

Ο Nicholas Culpeper συνδύασε το φυτό με τον αστρολογικό Ερμή, και αναφέρει ότι οι σπόροι του κάρου «ανακουφίζουν όλα τα κρυολογήματα του κεφαλιού, του στομάχου και των εντέρων».

Το αιθέριο έλαιο του Κάρου, που προέρχεται από απόσταξη των σπόρων, σύμφωνα με την Ανατολική ιατρική, προάγει την ροή της ενέργειας-Qi μέσα στο στομάχι και τα έντερα, ανακουφίζοντας τους σπασμούς και ενθαρρύνοντας τις περιστάλσεις (λειτουργία του λείου μυός).

Ενισχύοντας το Στοιχείο της Γης, το κάρο αποκαθιστά την ικανότητά μας να παραμένουμε «επικεντρωμένοι» και σταθεροί. Ψυχολογικά, είναι ιδιαίτερα κατάλληλο για άτομα που μεγάλωσαν σε ασταθή συναισθηματικά περιβάλλοντα, καθώς και για άτομα που έχουν τάση παχυσαρκίας, που κουράζονται και «παγώνουν» εύκολα.